Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΠΕΖΩΝ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ..ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΑΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΔΙΑΣΧΙΣΕΙΣ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ

Έζησα τον εφιάλτη στα χέρια των ληστών!

Χρυσοχοίδη, διάβασε το αν μπορείς....


"Χθες το βράδυ μπήκανε σπίτι μου δύο κουκουλοφόροι με μαχαίρια,την ώρα που κοιμόμουν, μαζί με τον άντρα μου και τα 3 ανήλικα παιδιά μου ηλικίας 12, 9 και 4 χρονών. Μας έδεσαν,μας φίμωσαν, έκαναν φύλλο και φτερό όλο το σπίτι και μου πήραν τα πάντα. Το laptop του γιού μου και την κάμερά του, τα κινητά μας και....


ότι άλλο έβρισκαν. Μέχρι τα βαφτιστικά σταυρουδάκια των παιδιών μου, μου πήραν.Μου έλεγαν ότι θα με σφάξουν,ότι θα με βιάσουν και ότι θα ξεκοιλιάσουν τον άντρα μου αν δεν τους δώσω λεφτά. Περιττό βέβαια να σας πω ότι όλα τα έχω αγοράσει με δόσεις και ακόμα τα χρωστάω γιατί ο άντρας μου είναι υπάλληλος και εγώ είμαι μια απλή μουσικός που τρέχω από σχολείο σε σχολείο για να συμπληρώσω μερικές ώρες και να συνεισφέρω στην οικογένεια. Στο τέλος μου πήραν και τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου,ενός citroen C3 και αριθμού ΙΒΤ 9768 χρώματος θαλασσί. Είναι χτυπημένο από την πλευρά του συνοδηγού (πριν από λίγο καιρό μου το είχαν τρακάρει και είχαν φύγει). Στο πορτ-παγκάζ ήταν το αρμόνιό μου αυτό που χρησιμοποιώ στη δουλειά. Περιττό βέβαια να σας πω ότι και αυτά είναι με δόσεις. Ξέρω ότι μέσα στην ατυχία μου ήμουν τυχερή. Δεν μου πείραξαν την πραγματική μου περιουσία, τα παιδιά μου! Δεν αναφέρω καθόλου τον εαυτό μου και τον άντρα μου. Ξέρω ότι όλα έχουν αλλάξει. Πάντα μόλις κλείνω τα μάτια μου θα βλέπω τα γαλάζια μάτια του κλέφτη και ποτέ δε θα ξανακοιμηθώ ξένοιαστη πια. Πρέπει όμως να πάρω δύναμη και να ξεκινήσω από την αρχή. Έχω τρία παιδιά να μεγαλώσω. Γι αυτό άν κάποιος δει το αυτοκίνητό μου παρακαλώ ας επικοινωνήσει μαζί μου ή ας το αναφέρει στην αστυνομία. Δεν μπορώ να σκέφτομαι ότι θα πληρώνω δόσεις για κάτι που δεν έχω πια. Ελπίζω ότι η τράπεζα θα δείξει ευαισθησία"
Αναγνώστρια

Μου'χει ψήσει το ψάρι στα χείλη...!


Ο λαός του Βυζαντίου γιόρταζε με μεγάλη κατάνυξι και πίστι όλες τις μέρες της Σαρακοστής. Το φαγητό του ήταν μαρουλόφυλλα βουτηγμένα στο ξύδι,μαυρομμάτικα φασόλια,φρέσκα κουκιά και θαλασσινά. Στα μοναστήρια όμως,ήταν ακόμα πιο αυστηρά,αν και πολλοί καλόγεροι,που δεν μπορούσαν να κρατήσουν περισσότερο την νηστεία,έκαναν πολλές κρυφές αμαρτίες κι έτρωγαν αυγά ή έπιναν γάλα.

Αν τύχαινε όμως κάποιος από αυτούς να πέσει στην αντίληψι των άλλων,ότι δηλαδή είχε σπάσει την νηστεία, καταγγελόταν αμέσως στο ηγουμενοσυμβούλιο και καταδικαζόταν στις πιο αυστηρές ποινές. Κάποτε λοιπόν ,ένας καλόγερος, ο Μεθόδιος, πιάστηκε να τηγανίζει ψάρια μέσα σε μια σπηλιά,που ήταν κοντά στο μοναστήρι. Το αμάρτημά του θεωρήθηκε φοβερό...Το ηγουμενοσυμβούλιο τον καταδίκασε τότε στην εξής τιμωρία: Διέταξε και του γέμισαν το στόμα με αναμμένα κάρβουνα και εκεί πάνω έβαλαν ένα ωμό ψάρι,για να ψηθεί...! Το γεγονός αυτό το αναφέρει ο Θεοφάνης. Φυσικά ο καλόγερος πέθανε μετά από λίγο μέσα σε φρικτούς πόνους.

Έτσι έμεινε μέχρι και τις μέρες μας η φράσι ''μου' ψησε το ψάρι στα χείλη...'' ,ή ''του' ψησε το ψάρι...'' κλπ, όταν κάποιος ταλαιπωρείται πάρα πολύ..!

Aνοιξιάτικη αλλεργία: Έντονη καταρροή, μπούκωμα μύτης, μάτια κατακόκκινα

Συνεχή φταρνίσματα, έντονη καταρροή, μπούκωμα της μύτης και μάτια κατακόκκινα που δακρύζουν είναι μερικά από τα συμπτώματα της ανοιξιάτικης αλλεργίας στα παιδιά. Τα ερωτήματα των γονιών προς τους αλλεργιολόγους είναι πολλά: ποιες είναι οι κυριότερες παιδικές αλλεργικές διαταραχές και πώς εκδηλώνονται;

Προσοχή στην... άνοιξη της αλλεργίας

Πώς γίνεται η διάγνωσή τους, αλλά και η αναζήτηση των αλλεργιογόνων που την προκαλούν; Με ποιους τρόπους επιτυγχάνεται η έγκαιρη και ολοκληρωμένη αντιμετώπισή τους;

«Η αλλεργία είναι ουσιαστικά μια παρέκκλιση που παρατηρείται μόνο σε συγκεκριμένα άτομα, τα αλλεργικά. Μια διαφορετική αντίδραση ενός ευαισθητοποιημένου, ήδη, οργανισμού, από προηγούμενη είσοδο του υπεύθυνου αλλεργιογόνου παράγοντα.

Προσοχή στην... άνοιξη της αλλεργίας

Η αντίδραση αυτή εκφράζεται κλινικά με συμπτώματα ήπια ή έντονα -ακόμη και βίαια- σύντομα ή παρατεταμένα - ακόμη και χρόνια», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο παιδίατρος, αλλεργιολόγος Δημήτρης Κατσιμπάρδης.

Μικρή απειλή
Ωστόσο αντίθετα με ό,τι συμβαίνει π.χ. στο ετήσιο αλλεργικό άσθμα, η ανοιξιάτικη αλλεργία μπορεί μεν να είναι ιδιαίτερα «εντυπωσιακή» ως εκδήλωση, να ταλαιπωρεί το παιδί και να αγχώνει τους γονείς του, όμως δεν απειλεί σοβαρά την υγεία του, για τους εξής λόγους:

  • Προσβάλλει, ουσιαστικά, παιδιά μεγαλύτερα των 7-8 ετών, εφήβους και νεαρά άτομα, με αποτέλεσμα να μένουν αλώβητες οι μικρότερες και περισσότερο ευαίσθητες ηλικίες (1η παιδική ηλικία, βρεφική).
  • Τα συμπτώματά της μπορεί να είναι ενοχλητικά και κουραστικά, αλλά σπάνια δημιουργούν επικίνδυνες καταστάσεις.
  • Η περίοδος ανθοφορίας των αλλεργιογόνων φυτών είναι συγκεκριμένη και περιορισμένη και έτσι οι αλλεργικές εκδηλώσεις έχουν συγκεκριμένη και περιορισμένη, χρονικά, διάρκεια.
  • Η αντιμετώπιση της εποχικής αλλεργίας με τη μέθοδο της ειδικής απευαισθητοποίησης (εμβόλια), είναι συνήθως επιτυχής.

Εξι μέτρα για να την καταπολεμήσετε αποτελεσματικά

Ενα αλλεργικό στις γύρεις άτομο πρέπει:

  • Να αποφεύγει τις εξόδους στη φύση την άνοιξη, ιδίως κατά την περίοδο αιχμής της ανθοφορίας του φυτού.
  • Να περιορίζει τον χρόνο παραμονής στο ύπαιθρο, όταν υπάρχει μεγάλη άνοδος της θερμοκρασίας, άνεμος και κυρίως αύξηση των ατμοσφαιρικών ρύπων.
  • Να έχει κλειστά τα παράθυρα του σπιτιού τη νύχτα, αλλά και τις πρώτες πρωινές ώρες.
  • Να αλλάζει αμέσως ρούχα.
  • Να λούζει τα μαλλιά του καθημερινά
  • Να πλένει με άφθονο νερό το πρόσωπο, τα μάτια, τη μύτη.

Κόκκινα μάτια και ρινίτιδα

«Αν τα αλλεργιογόνα (ακάρεα κ.ά.) ενέχουν το στοιχείο του απρόβλεπτου ως προς το πότε θα "χτυπήσουν" ξανά τα αλλεργικά άτομα, οι αλλεργιογόνες γύρεις, αντίθετα, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως δράστες μιας προαναγγελλόμενης αλλεργίας: της ανοιξιάτικης ή εποχικής αλλεργίας, η οποία επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο μέσα σε τακτά χρονικά διαστήματα», αναφέρει ο Δημήτρης Κατσιμπάρδης.

«Κλινική έκφραση αυτής της περιορισμένης χρονικά αλλεργίας είναι η αναπνευστική αλλεργία, που εκδηλώνεται ως αλλεργική ρινίτιδα με φταρνίσματα κατά ριπάς, με άφθονη υδαρή καταρροή, με απόφραξη της μύτης, με μάτια κατακόκκινα που έχουν δακρύρροια και έντονο κνησμό ή ως πλήρης εποχιακή αναπνευστική αλλεργία, που εκδηλώνεται με τα προηγούμενα συμπτώματα αλλά και με βήχα και δύσπνοια, κατά διαστήματα. Και σε αυτήν τη μορφή αλλεργίας το πρόβλημα επιβαρύνεται από δυσμενείς εξωτερικές συνθήκες κυρίως από την ρύπανση, τη ζέστη, τον άνεμο».

Τα αίτια
Διακρίνονται σε δύο κατηγορίες

«Οι αιτιολογικοί παράγοντες της αλλεργίας διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες», αναφέρει ο Δημήτρης Κατσιμπάρδης. «Στους απαραίτητους, που είναι τα αλλεργιογόνα και στους λεγόμενους παράγοντες συμμετοχής, οι οποίοι άλλοτε ευνοούν την αλλεργική διαδικασία και άλλοτε επιβαρύνουν την υπάρχουσα αλλεργική διαταραχή». Τα αλλεργιογόνα ταξινομούνται στις εξής κατηγορίες:

1 Αεροαλλεργιογόνα: τα ακάρεα της σπιτικής σκόνης, οι γύρεις (αγριόχορτων, δέντρων, θάμνων), οι αερομεταφερόμενοι σπόροι ορισμένων μυκήτων του περιβάλλοντος, το σάλιο, τα ούρα, τα επιθήλια της επιδερμίδας πολλών ζώων (της γάτας, του σκύλου, του αλόγου, ακόμη και του χάμστερ).

2 Τροφικά αλλεργιογόνα με σημαντικότερα τους ξηρούς καρπούς, τα θαλασσινά, το αβγό, τα γάλα, το ψάρι.

3 Αλλεργιογόνα που δρουν στο δέρμα εξ επαφής (χημικές ουσίες, καλλυντικά, μέταλλα, latex) και προκαλούν το λεγόμενο έκζεμα (ή δερματίτιδα) εξ επαφής.

4 Ενέσιμα αλλεργιογόνα (ενέσιμα φάρμακα, τσιμπήματα εντόμων) που ενέχονται για τις πλέον βίαιες και επικίνδυνες αλλεργικές αντιδράσεις, με σπουδαιότερο το αλλεργικό σοκ.

5 Τα διάφορα φαρμακευτικά προϊόντα, με πρώτα τα αντιβιοτικά, που προκαλούν τη φαρμακευτική αλλεργία.

Στους παράγοντες συμμετοχής περιλαμβάνονται: Η κληρονομική προδιάθεση στην αλλεργία (χωρίς ωστόσο να είναι απαραίτητη), ορισμένες συνθήκες του φυσικού περιβάλλοντος (ατμοσφαιρική ρύπανση, ενεργητικό και παθητικό κάπνισμα, υγρασία, απότομες καιρικές μεταβολές), λοιμώξεις- κυρίως οι ιογενείς, συνηθέστερες στα παιδιά- ακόμη και ορισμένοι ψυχολογικοί παράγοντες (στρες) αλλά και ορμονικές μεταβολές. Είναι όμως εύκολο να βρεθεί η αιτία μιας αλλεργικής πάθησης;

Οι επιστήμονες εξηγούν ότι, πριν δοθεί μια συγκεκριμένη απάντηση στον πάσχοντα, είναι απαραίτητος ένας ολοκληρωμένος ανοσοαλλεργιολογικός έλεγχος. «Ο ανοσοαλλεργιολογικός έλεγχος απαιτεί ένα λεπτομερέστατο ιστορικό και μια πλήρη κλινική εξέταση του πάσχοντα για να ακολουθήσει ο παρακλινικός έλεγχος (δερματικά τεστ, αιματολογικές εξετάσεις)», αναφέρει ο παιδίατρος, αλλεργιολόγος.

  • Αλλεργιογόνα φυτά
    Κυριότερα αλλεργιογόνα φυτά στην Ελλάδα είναι τα αγρωστώδη (αγριάδα, ήρα, αγριοκαλαμιά, φεστούκα, άγρια βρώμη κ.ά.), το περδικάκι (ή παριετάρια) και η ελιά, καθώς επίσης και το κυπαρίσσι, το πεύκο, η λεύκα, το βλήτο, το χηνοπόδιο, το πεντάνευρο, το άγριο ραδίκι κ.ά.

Κλάρα Γενιτσαριώτη
clarayen@pegasus.gr

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11387&subid=2&pubid=11210956

Απελευθέρωση στις οδικές μεταφορές

Tην απελευθέρωση του κλάδου των οδικών μεταφορών προωθεί η κυβέρνηση, με σχετικό νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών που τίθεται σε δημόσια διαβούλευση, από μεθαύριο Τετάρτη και μέχρι τη Δευτέρα 3 Μαΐου 2010 και προβλέπεται την απελευθέρωση των αδειών για φορτηγά δημόσιας χρήσης...
...Όσοι ενδιαφέρονται να πάρουν νέα άδεια θα πρέπει να πληρώνουν εισφορά που θα ξεκινάει από τα 10.000 ευρώ και θα διαμορφώνεται ανάλογα με το μεικτό βάρος και την κατηγορία του φορτηγού.

Προβλέπεται η απελευθέρωση των κομίστρων που καθορίζονταν από υπουργικές αποφάσειςμ με εξαίρεση τη μεταφορά πετρελαιοειδών .

Πεζογέφυρες.....


Ο εφοπλιστής (τάνκερς) Γιώργος Προκοπίου χρηματοδοτεί την μεγάλη πεζογέφυρα στο Ψυχικό όπου ένας μαθητής του Κολλεγίου έχασε την ζωή του παρασυρόμενος από αυτ/το. Ο πατέρας του άτυχου παιδιού ανέλαβε την επίβλεψη και κατασκευή του έργου μαζί με άλλους επιστήμονες ...του Προέδρου του Κολλεγίου κ.λ.π. Πολύ καλή η κίνηση από όλους γιατί η Κηφισίας σε εκείνο το σημείο είναι καρμανιόλα και πολλά παιδιά προσπαθούν να την διασχίσουν καθημερινά και όχι μόνο μαθητές του Κολλεγίου. Οι εφοπλιστές μας που δεν είναι λίγοι μπορούν να βοηθήσουν αν θέλουν την Ελλάδα....δυστυχώς το κάνουν ελάχιστοι. Ανάγκη όμως για πεζογέφυρες υπάρχουν και σε πολλές υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας όπου καθημερινά χιλιάδες μαθητές διασχίζουν κεντρικές λεωφόρους καρμανιόλες. Τα θανατηφόρα πολλά όπως και οι σοβαροί τραυματισμοί. Κράτος δεν υπάρχει..... Εφοπλιστές υπάρχουν

Αλβανικοί μεγαλοϊδεατισμοί-Διαμελισμός της Ελλάδος και νόμισμα με τον Μ.Αλέξανδρο!


Αλβανικοί μεγαλοϊδεατισμοί

Ο διαμελισμός της Ελλάδος - Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης


Οι ανίκανες και εθνικά επικίνδυνες κυβερνήσεις της χώρας μας των τελευταίων δεκαετιών, έχοντας υιοθετήσει το ανιστόρητο και αφελές δόγμα εξωτερικής πολιτικής "Η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτε, αλλά και δεν παραχωρεί τίποτε", εισέπραξαν όχι μόνον τον γενικό καγχασμό και την περιφρόνηση των μεγάλων δυνάμεων, αλλά έδωσαν το σύνθημα για την διεκδίκηση ακόμα και από κράτη-οπερέτες (Σκόπια, Αλβανία) τμημάτων του Ελλαδικού χώρου.

Σημειολογικά, όπως μου εξήγησε πριν από χρόνια ένας φίλος μου στο εξωτερικό, λάτρης της χώρας μας και του ελληνικού πολιτισμού, αυτή η έκφραση γίνεται αντιληπτή από τον οποιοδήποτε ξένο παράγοντα, πολιτικό, διπλωμάτη,στρατιωτικό κ.λπ. ότι η Ελλάδα έχοντας αποσπάσει από τους γείτονές της εδάφη που δεν της ανήκαν και τα οποία κάλυψαν το μέγιστο των επιδιώξεών της, αρνείται να τα επιστρέψει και αυτός είναι ο λόγος που κραυγάζει ότι "δεν παραχωρεί τίποτε". Σήμερα όμως, που ζούμε σε μια "εποχή συνεννόησης και αλληλοκατανόησης μεταξύ των λαών", αυτή η στάση της Ελλάδος κρίνεται ως απαράδεκτη και επιτέλους πρέπει οι Έλληνες να βάλουν "λίγο νερό στο κρασί τους" και να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να μη επιδεικνύουν αυτήν την αδιάλλακτη στάση.

Νομίζω ότι κάτω από αυτό το απόλυτα λογικό πρίσμα για τους ξένους, σε σχέση με το βλακώδες δόγμα της εξωτερικής μας πολιτικής, γίνεται εύκολα αντιληπτό το γιατί όλα αυτά περί ιστορικών δικαιωμάτων κ.λπ., κ.λπ. ακούγονται στο εξωτερικό ως ύποπτα και θεωρούνται......
"ελληνικές πονηριές" από τον μέσο πολίτη κάθε χώρας, ο οποίος βέβαια δεν είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει όλες τις λεπτομέρειες της ελληνικής ιστορίας και που δεν τον ενδιαφέρουν κιόλας. Ακολουθώντας την απλή λογική και την αφειδώς διοχετευόμενη προπαγάνδα των γειτόνων μας από Πανεπιστημιακούς, "Ιστορικούς", από "Ερευνητικά Ιδρύματα", "Ινστιτούτα" κ.λπ. πείθεται εύκολα ότι επιτέλους κάτι πρέπει να επιστρέψουν οι άπληστοι Έλληνες.

Φτάσαμε λοιπόν σήμερα να διεκδικούν σχεδόν όλοι οι γείτονές μας κάτι από τα ελληνικά εδάφη και εμείς να επιμένουμε ότι "δεν διεκδικούμε τίποτε" και να αφήνουμε στην τύχη τους τον ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου, της Πελαγονίας (Σκόπια), της Ίμβρου και Τενέδου, της Κωνσταντινούπολης, της Αιγύπτου, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας ή των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, μη τυχόν και παρεξηγηθούμε!
Βεβαίως, στα περισσότερα από τα μέρη που προαναφέρθηκαν, ο ελληνισμός έχει χαθεί οριστικά και σύντομα θα εξαφανισθεί και από τα υπόλοιπα και εμείς κεχηνότες θα θαυμάζουμε κάποιους Τούρκους συγγραφείς, τραγουδιστές ή "διανοούμενους" που γράφουν άρθρα ή κάνουν δηλώσεις για τους "ρωμιούς" που χάθηκαν και έχασε η "Ισταμπούλ" το χρώμα της και το κοσμοπολίτικο στοιχείο της!!!

Παρουσιάζουμε σήμερα μια ανάλογη περίπτωση από την "φίλη" Αλβανία που έχει μπει από καιρό στον χορό των διεκδικήσεων εις βάρος μας, έχοντας πρακτικά εξαλείψει το ελληνικό στοιχείο σε μεγάλο βαθμό, οπότε με θράσος χιλίων πιθήκων διεκδικεί σήμερα δικαιώματα για τους εγκληματίες και συνεργάτες των Γερμανο-Ιταλών κατακτητών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Τσάμηδες, αλλά και μιμούμενη τους ξεσαλωμένους Σκοπιανούς, άρχισε να προβάλλει την αλβανική καταγωγή και εθνικότητα του Βασιλέα Πύρρου της Ηπείρου (!), ακόμα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του πατέρα του Φιλίππου Β΄ !!!



Κυκλοφόρησε μάλιστα και νόμισμα με την κεφαλή του Μ. Αλεξάνδρου, ο οποίος δεν ήταν προφανώς Έλληνας, αλλά Αλβανός, η δε μητέρα του Ολυμπιάδα ήταν γνήσια αλβανίδα από την Ήπειρο, όπου από τα πανάρχαια χρόνια κατοικούσαν μόνον Αλβανοί !!!Νομίζω ότι δεν έχω να προσθέσω τίποτα περισσότερο...
...ούτε και εμείς φυσικά,οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους.

Νόμισμα των 100 λεκ της Αλβανίας με την κεφαλή του Μ. Αλεξάνδρου
πηγές:akritas-history-of-makedonia.blogspot.com,Εθνο-λογικά blog

Ιστιοφόρο μετέφερε 32 λαθρομετανάστες

Τριάντα δύο αλλοδαπούς που στερούνταν ταξιδιωτικών εγγράφων, μετέφερε το με σημαία Ουκρανίας ιστιοφόρο σκάφος που χθες, αργά το βράδυ, έμεινε ακυβέρνητο στη θαλάσσια
περιοχή των Σποράδων.

Τους παράνομους αλλοδαπούς - 15 άνδρες και 17 γυναίκες, εντόπισε κατά τη διάρκεια περιπολίας του στο πλαίσιο της επιχείρησης "Ποσειδών" περιπολικό σκάφος του Λιμεναρχείου Βόλου, ενώ στη συνέχεια το ουκρανικό δουλεμπορικό που είχε πλήρωμα 3 αλλοδαπούς, ρυμουλκήθηκε με ασφάλεια στην Αλόννησο, όπου και συνελήφθη το πλήρωμα μαζί με τους 32 μετανάστες.

Σύγκριση Σουηδίας και Ελλάδας-ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΝΟΥΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΑΜΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ..ΤΟΤΕ..

"Πόσοι εργάζονται στο ΙΚΑ στον τομέα συντάξεων στην Σουηδία; Απάντηση: 950 δημόσιοι υπάλληλοιΠόσοι εργάζονται στον αντίστοιχο τομέα της Ελλάδας; Απάντηση: 20.000 δημόσιοι υπάλληλοι

Πληθυσμός Σουηδίας 9,5 εκ., Ελλάδας 11 εκ.

Χαζοί Σουηδοί...."

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Μια Τουρκάλα, 'βάζει τα γυαλιά' στις Ρεπούση, Δραγώνα, Κουλούρη και λοιπές ...'Σουλιώτισσες'



Η ΑΝΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Εφ. Ταράφ, αρθρογράφος Αισέ Χούρ 14-3-2010

Το σουηδικό κοινοβούλιο σε συνεδρίαση του στις 11-3-2010 αποδέχτηκε με ψήφους 131 έναντι 130 την διάπραξη γενοκτονίας σε βάρος Αρμενίων, Ασσύριων, Χαλδαίων και Ποντίων. Αφήνοντας για άλλο γραπτό μου τις συζητήσεις ιστορικών θεμάτων τρίτων από κοινοβούλια, αυτή την εβδομάδα θα αναφερθώ στον πιο σημαντικό από πλευράς αριθμών και πολιτικής σημασίας λαό εξ αυτών που αναφέρονται στο ψήφισμα, στους Πόντιους.

Αρχίζοντας από αυτά που αναφέρει ο Μουσταφά Κεμάλ το 1927 στο Νουτούκ και μέχρι τις μέρες μας η επίσημη Τουρκική θέση είναι επανάληψη των θέσεων που εκφράστηκαν στο προπαγανδιστικό βιβλίο ¨Ποντιακό Ζήτημα¨ που τυπώθηκε το 1922 από το τυπογραφείο Εκτυπώσεων και Πληροφοριών. Εγώ θα προσπαθήσω να εκφράσω αυτά που δεν λέει η επίσημη ιστορία. Φυσικά για την αποκάλυψη όλης της αλήθειας, θα χρειαστεί να ερευνήσουμε πολύ ακόμα.

Η κοινότητα που στις πηγές αναφέρεται ως ¨Πόντιοι¨ ή ¨Ρωμιοί του Πόντου¨ και μιλάνε μια διάλεκτο των ελληνικών τα ¨Ρωμέικα¨, πιστεύεται πως είναι μια ανάμιξη των Ελλήνων που ιδρύσαν αποικίες τον 4ο π.χ. αιώνα στις ακτές της Μαύρης θάλασσας, των εκχριστιανισθέντων τον 4ο αιώνα Τζανλάρ (κλάδου του ντόπιου λαού των Γεωργιανών) των Λαζών, και των βυζαντινών οικογενειών που εγκαταστάθηκαν εδώ μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους το 1204. Αυτές οι ομάδες μετά την ένταξη τους στην Οθωμανική κυριαρχία το 1461, και τις υποχρεωτικές ή μη μετακινήσεις και τους εθελοντικούς εξισλαμισμούς συνέχισαν να υπάρχουν. Εντέλει με βάση ετήσια αναφορά των Οθωμανών το 1914, σε μια περιοχή από τη Σαμψούντα ως την Ριζούντα ζούσαν περίπου 450 χιλιάδες Ορθόδοξοι Ρωμιοί (δηλαδή Πόντιοι). Σε μερικές περιοχές ο πληθυσμός των Ρωμιών έφτανε το 50%. Επίσης υπήρχαν ¨κρυπτοχριστιανοί¨ μουσουλμάνοι ελληνόφωνοι που χρησιμοποιούσαν το αραβικό αλφάβητο, των οποίων ο αριθμός δεν είναι ακόμη γνωστός.

Η γέννηση της μπουρζουαζίας των Ρωμιών

Από τον 15ο μέχρι το τελευταίο τέταρτο του 18ου αιώνα, το εμπόριο που γινόταν στην λεκάνη της Μαύρης θάλασσας είχε κρατηθεί στα χέρια των μουσουλμάνων. Όμως με την απόδοση εμπορικών προνομίων σε Ρωσία, Αυστρία, Αγγλία και Γαλλία, με την υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ Καιναρτζή το 1774, δημιουργήθηκε μια κατάσταση σε βάρος των μουσουλμάνων. Αυτήν τη περίοδο Ρωμιοί με την υποστήριξη του Ρώσου Τσάρου με την εμπειρία χιλιάδων ετών στην κατασκευή σκαφών και στην ναυτοσύνη και με την κλίση τους στις δυτικές γλώσσες και τις διεθνείς σχέσεις, πέρασαν σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους μουσουλμάνους ομότεχνους τους. Όταν χάρη στην εξέλιξη της οικονομίας από το 1830 λόγω της διάνοιξης της γραμμής Τραπεζούντας-Τεμπρίζ με την συνεργασία Αρμενίων που ήταν εγκατεστημένοι σε Οδησσό και Λάιπζιχ και των Άγγλων, με την συντόμευση της διαδρομής ανάμεσα σε Ευρώπη και κόλπο της Μπάσρας μέσω της διάνοιξης του καναλιού του Σουέζ, και με την ολοκλήρωση από τους Ρώσους της σιδηροδρομικής γραμμής Πότι-Τυφλίδας που ήθελαν έτσι να μετατρέψουν προς όφελος τους το Ευρω-ιρανικό εμπόριο, άρχισε η κάμψη και ενώ οι Μουσουλμάνοι με περιορισμένες θέσεις εργασίας και ανειδίκευτοι επέστρεφαν στα χωριά τους, οι Ρωμιοί (και οι Αρμένιοι) έμειναν στην περιοχή. Σε αυτό συνέβαλαν και το ότι τα ξένα κράτη προτιμούσαν να κάνουν δουλειές με μη μουσουλμάνους καθώς και το ότι στο σχολικό πρόγραμμα των μη μουσουλμάνων υπήρχαν μαθήματα ξένων γλωσσών και άλλων σχετικών με το εμπόριο που δικαίωναν αυτήν την επιλογή. Έτσι στο τέλος του 19ου αιώνα, στην γραμμή Σαμψούντας-Τραπεζούντας, ιδιαίτερα ο τομέας των μεταφορών, τράπεζες, ασφάλειες και εμπόριο είχε περάσει πλέον στο μονοπώλιο Αρμενίων και Ρωμιών. Δεν είναι δύσκολο να υποθέσουμε πως αυτή η κατάσταση είχε ανησυχήσει την Μουσουλμάνο-Τουρκική πλευρά.

Το Ελληνικό Κράτος και η Μεγάλη Ιδέα

Η εθνική αφύπνιση των Ρωμιών στην περιοχή του Πόντου, ήταν σχετική και με την εμφάνιση της τάξης των μπουρζουάδων και με την ανεξαρτησία που είχε κερδίσει το Ελληνικό κράτος από την Οθωμανική αυτοκρατορία το 1821. Η Ελλάδα τα εθνικά σύνορα της οποίας αναγνωρίστηκαν το 1832, περιλάμβανε την Ελληνική χερσόνησο και τις Κυκλάδες από τα νησιά του Αιγαίου. Περιοχές όπου μιλούσαν κυρίως ελληνικά όπως η Κρήτη, τα νησιά του Αιγαίου, η Ήπειρος, η Θεσσαλία, η Μακεδονία και η Θράκη παρέμειναν εντός των συνόρων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το μεγαλύτερο όνειρο των Ελλήνων πολιτικών του 19ου αιώνα ήταν η συγκέντρωση όλων αυτών των εδαφών σε μια αυτοκρατορία με κέντρο την Κωνσταντινούπολη (Ινστανμπούλ). Έτσι όταν οι Έλληνες εθνικιστές μιλούσαν για ¨Μικρά Ασία¨ θεωρούσαν τα εδάφη αυτά της ανατολίας ως το άλλο μισό της Ελλάδας. Διότι την ίδια περίοδο που στην Ανατολία ζούσαν 1,7 εκ. Έλληνες, ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν 2,6 εκ. Το σχέδιο με το όνομα Μεγάλη ιδέα τα επόμενα χρόνια αποτέλεσε το κυρίαρχο ρεύμα του Ελληνικού εθνικισμού. Οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές αυτού του σχεδίου ήταν στην γραμμή του από το 1910 και μετά μερικές φορές πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου. Ο Βενιζέλος όμως ρεαλιστής στα σχέδια του, δεν επέκτεινε την Μεγάλη Ιδέα πέραν της Σαμψούντας. Εκφραστής αυτής της άποψης ήταν ο μητροπολίτης Αμάσιας και υπεύθυνος για την Σαμψούντα Γερμανός Καραβαγγέλης. Αυτή η ομάδα στα γραπτά της ιστορίας μας αναφέρονται σαν ¨Συνεργάτες¨.

Μια άλλη άποψη που παρέμεινε κυρίως μέσα στην ιεραρχία και υπό κάποια έννοια αντιπολιτευόμενη στην προηγούμενη, ήταν αυτή που στόχευε στην υπό την ηγεσία του Ορθόδοξου Πατριαρχείου επανίδρυση του Βυζαντίου. Το σχέδιο αυτό περιλάμβανε μέχρι το Βατούμ, λόγω της ίδρυσης το 1204 της Ελληνικής Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας, μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους το 1204. Ο εφαρμοστής αυτής της ιδέας στην Ανατολία, του εδρεύοντος στην Κωνσταντινούπολη Πατριάρχη Ιωακείμ του 3ου , ήταν ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος Φιλιππίδης. Αυτή λοιπόν η ομάδα, στην ιστορία μας αναφέρονται ως ¨οι της ανεξαρτησίας¨.

Η γέννηση του Ποντιακού εθνικισμού.

Η ελληνική ¨αφύπνιση¨ σχετική και με την ίδρυση του Ελληνικού κράτους και με την εμφάνιση στην περιοχή του Πόντου μιας ελληνικής μπουρζουαζίας, ήταν όπως έγινε και στα Βαλκάνια και στον Καύκασο και στην Μέση Ανατολή κυρίως πολιτιστική. Η μετατροπή του πολιτιστικού σε πολιτικό εθνικισμό άρχισε με συνταγματική διακήρυξη το 1908 και κορυφώθηκε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 και κατά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στα έτη 1914-1918.

Την στιγμή που υπό την επίδραση της εκκλησίας και των σχολείων δεν έγινε καθόλου καλά αποδεκτή από το σύνολο των χωρικών της Ανατολίας η επιστράτευση που άρχισε με τους Βαλκανικούς Πολέμους, όταν γινόταν λόγος για πόλεμο ενάντια στους στρατούς που οι ίδιοι οι ηγέτες της κοινότητας τους παρουσίαζαν σε αυτούς ως σωτήρες, οι Πόντιοι το εκλάμβαναν ακόμα χειρότερα. Ο Ποντιακός λαός που μέχρι τότε δεν είχε επιστρατευτεί, παρά μόνο τους έβαζαν για σύντομα διαστήματα σε αγγαρίες στο ναυτικό, αν και είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το μίσος που έτρεφαν προς τον οργανωμένο στρατό με την επίδραση από το εθνοσυναίσθημα, είναι γνωστό πως τους πρώτους μήνες του πολέμου οι μη μουσουλμάνοι στρατιώτες- όπως και οι μουσουλμάνοι- λιποτάκτησαν μαζικά. Σε αυτό μεγάλη ήταν η επίδραση της άσχημης συμπεριφοράς στην οποία υπόκεινταν οι φτωχοί Ρωμιοί και Αρμένιοι στα στρατόπεδα εργασίας ή στην κατασκευή δρόμων στα ¨Αμελέ Ταμπουρού¨. Το 1914 μετά την καταστροφή στο Σαρίκαμις, η στάση των μελών του ¨Ένωση και Πρόοδος¨ έναντι των Αμελέ Ταμπουρού σκλήρυνε και μερικά από αυτά στην Σεβάστεια, στο Ερζερούμ, στο Μους, στο Ντιαρμπακίρ, στην Ούρφα και στην Τραπεζούντα διαλύθηκαν. Φεύγοντας από αυτά οι ένοπλοι ή άοπλοι μη μουσουλμάνοι και γυρνώντας στα μέρη τους, οργανώθηκαν σε ένοπλες μονάδες με την βοήθεια του Μητροπολίτη Σαμψούντας Γερμανού ο οποίος αποκτήσει αρκετή πείρα από την βουλγαρική εξέγερση στην Μακεδονία όταν ήταν Μητροπολίτης Καστοριάς στα έτη 1900-1907. (Δεν υπήρχε σχέση των ανταρτών αυτών με την οργάνωση Μαύρη Μοίρα για την οποία μιλάει ο Μουσταφά Κεμάλ στο βιβλίο Νουτούκ). Οι πληροφορίες που έχουμε για την Μαύρη Μοίρα από την επίσημη ιστορία μας είναι λίγες, και αν όντως υπήρξε τέτοια οργάνωση γίνεται αντιληπτό πως έδρασε στην δυτική Ανατολία και στην Θράκη.

Οι αντάρτες του Βασίλ Ουστά

Παρά το ότι το φθινόπωρο του 1915 πενήντα νέοι Ρωμιοί είχαν πάρει τα όπλα μετά το κάψιμο από τις κυβερνητικές δυνάμεις τριών χωριών, όταν οι χωρικοί εναντιώθηκαν στην κυβερνητική επιδίωξη για εγκατάσταση μουσουλμάνων προσφύγων από τα Βαλκάνια σε χωριά της Σαμψούντας, η περίοδος μέχρι τον Απρίλιο του 1916 που το ρωσικό ναυτικό βομβάρδισε την Γιόμρα ήταν βασικά ήσυχη.

Το όνειρο του Χρύσανθου για ¨Τουρκοποντιακό κράτος¨.

Ό Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος ήταν μια από τις βασικές φιγούρες που πίστευαν πως θα μπορούσε στην Ανατολία να προχωρήσει με ειρηνικό τρόπο η συνεργασία των Ελλήνων και Τούρκων, και πως με την συμβίωση αναπόφευκτα θα άνοιγε ο δρόμος για την ανωτερότητα του ελληνικού στοιχείου. Μόλις εξελέγη άρχισε απευθυνόμενος στην κοινότητα του μια έντονη προπαγάνδα για καλές σχέσεις με τους Τούρκους, και συναντώντας το 1914 κατά την επιστράτευση τον νομάρχη Τραπεζούντας Τζεμάλ Αζμί Μπέι εξασφάλισε την απόδοση πολιτικών καθηκόντων στους Ρωμιούς της πόλης που είχαν επιστρατευτεί, αποτρέποντας έτσι την εξορία των Ρωμιών το 1915. Μάλιστα το σε ποιο επίπεδο είχαν φτάσει οι σχέσεις τους, φαίνεται από αυτά που αναφέρει σχετικά με την κατοχή της Τραπεζούντας από τους Ρώσους στις 18-4-2010, ο Γιώργος Ανδρεάδης ο πατέρας του οποίου ήταν το 1917 μέλος του ιδρυθέντος στο Βατούμ Ποντιακού Κοινοβουλίου : Όταν οριστικοποιήθηκε η πτώση της Τραπεζούντας, η Τουρκική διοίκηση κάλεσε τον επίσκοπο Χρύσανθο και τους Ρωμιούς ηγέτες, παρέδωσε την πόλη στα χέρια τους και εμπιστεύτηκε σε αυτούς τους ανθρώπους την τύχη των φτωχών μουσουλμάνων που δεν είχαν την δυνατότητα να φύγουν. Ήταν μια ιστορική μέρα. Ο νομάρχης Τραπεζούντας Μεχμέτ Τζεμάλ Αζμί και ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης των Νεότουρκων Αλί Ριζά, παρέδωσε την διοίκηση της πόλης σε μια προσωρινή επιτροπή με πρόεδρο τον επίσκοπο Χρύσανθο(…). Μετά από μια σύντομη τελετή παράδοσης ο νομάρχης Μι απευθυνόμενος στον Χρύσανθο είπε : Αυτήν τη χώρα την πήραμε από τους Ρωμιούς, και τώρα πάλι στους Ρωμιούς την επιστρέφουμε. Την μέρα που οι Ρώσοι μπήκαν στην Τραπεζούντα, βρήκαν ελληνική διοίκηση και όχι τουρκική. Οι Ρώσοι για να ανοίξουν ένα δεύτερο μέτωπο στα μετόπισθεν του Οθωμανικού στρατού είχαν αρχίσει να εξοπλίζουν τους ρωμιούς της Μπάφρας. Τον Ιούλιο ο Βασίλης Ανθόπουλος γνωστός σαν Βασίλ Ουστά μαζί με τους άντρες του επιτέθηκε σε μια στρατιωτική φυλακή στην Σεβάστεια και ελευθέρωσαν έναν Ρώσο στρατηγό. Με αυτή του την κίνηση ο Βασίλ Ουστά κερδίζοντας την συμπάθεια των Ρώσων, ήρθε με δέκα άτομα δίπλα του στην Τραπεζούντα, όπου ήρθε σε επαφή με τις Ρωσικές υπηρεσίες. Ο Βασίλ Ουστά αφού αποβιβάστηκε στην Σαμψούντα με ρωσική τορπιλάκατο, ίδρυσε εκεί ελληνικά αντάρτικα σώματα, καθώς του είχαν δώσει το καθήκον να απασχολεί τους Τούρκους. Μετά την πτώση του τσαρικού καθεστώτος και την έναρξη της αποχώρησης των Ρώσων, ανέλαβε πρωτοβουλία και επιτιθέμενος σε Τουρκικά χωριά άρχισε να σκοτώνει τα άτομα που καταπίεζαν τους Ρωμιούς. Αλλά όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις τον στρίμωξαν, κατέφυγε μαζί με άλλους εννιά στην Τραπεζούντα, έμεινε εκεί μέχρι το τέλος του πολέμου και πέθανε εκεί. Να αναφέρουμε πως ο Ριζά Νούρ στα απομνημονεύματα του, περιγράφοντας τον Βασίλ Ουστά λέει πως ¨Οι μουσουλμάνοι, οι Ρωμιοί, άντρες και γυναίκες της Σινώπης τον σεβόταν. Ήταν υπέροχος άνθρωπος. Φρόντιζε τους φτωχούς χωρίς να κοιτάει αν ήταν μουσουλμάνοι, όταν πέθανε οι Τούρκοι τον έκλαψαν όσο και οι Ρωμιοί¨.

Συνέδριο στην Μασσαλία

Ο Κωνσταντινίδης Κώστας γιος του τέως δημάρχου Κερασούντας Καπετάν Γιώργη, παίρνοντας θάρρος από την θέση του Λένιν για ¨ καθορισμό της τύχης των λαών από τους ίδιους¨ συγκάλεσε στις 4-2-1918 στην Μασσαλία Ποντιακό Συνέδριο με συμμετοχή Πόντιων εκπροσώπων από διάφορες χώρες. Σε τηλεγράφημα που απεστάλη στον Λέον Τρότσκι επιζητούνταν η στήριξη της Σοβιετικής Ρωσίας στην δημιουργία ανεξάρτητου Ποντιακού κράτους από την Σινώπη έως το Βατούμ. Όπως όμως η Σοβιετική Ρωσία δεν απάντησε στο αίτημα του συνεδρίου για βοήθεια, ακόμα και οι Γάλλοι που φιλοξένησαν το συνέδριο δεν τους άρεσε.

Στο μεταξύ με την Ρωσική κατοχή, μέρος των εξορισθέντων από την Οθωμανική κυβέρνηση Ρωμιών άρχισαν να επιστρέφουν και τα αντάρτικα σώματα των Ρωμιών σε Σαμψούντα, Μερζιφόν και Αμάσεια συνέχισαν να οργανώνονται. Μάλιστα τον μήνα Νοέμβριο λεηλάτησαν κάποια χωριά στην περιοχή της Μερζιφόν.

Τα κράτη της Αντάντ, όταν ένας υπολοχαγός ονόματι Χαμδί μαζί με τους στρατιώτες του βγήκαν στο βουνό και άρχισαν να οργανώνουν τους Τούρκους χωρικούς, κατηγόρησαν την κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης πως έχει χάσει τον έλεγχο και παραβιάζει την ανακωχή.

Η εμφάνιση στη σκηνή του Μουσταφά Κεμάλ

Όταν ο Μουσταφά Κεμάλ στις 19-5-1919 αποβιβάστηκε στην Σαμψούντα ως επιθεωρητής στρατού, αποστολή του ήταν να αποτρέψει αυτές τις συγκρούσεις που έθεταν σε κίνδυνο την ανακωχή. Περιγράφοντας αυτήν την περίοδο ο H. İ. Dinamo στο έργο του Ιερή Εξέγερση, λέει πως ο Μουσταφά Κεμάλ μόλις ήρθε στην Χάβζα συναντήθηκε με τον γνωστό παλικαρά της περιοχής Τοπάλ Οσμάν και ¨παρέδωσε την υπόθεση της σωτηρίας από τον ποντιακό μπελά στα έμπειρα χέρια του Τοπάλ Οσμάν¨. Ο Τοπάλ Οσμάν του είπε πως ¨Μην ανησυχείτε καθόλου στρατηγέ μου. Θα δώσω τέτοιο θυμίαμα σε αυτούς τους Ρωμιούς του Πόντου που όλοι τους θα πνιγούνε στις σπηλιές σαν σφήγκες¨. Ο Τοπάλ Οσμάν εκείνη την εποχή καταζητούνταν για εγκλήματα κατά τις σφαγές των Αρμενίων.

Πιθανότατα μετά από αίτημα του Μουσταφά Κεμάλ , το ένταλμα σύλληψης του Τοπάλ Οσμάν ανακλήθηκε από τον Σουλτάνο, και παρά τις αντιρρήσεις τοπικών διοικούντων όπως του νομάρχη Τραπεζούντας Τζεμάλ Αζμί και του τοπικού έπαρχου άρχισε την δουλειά της εκκαθάρισης της περιοχής της Τραπεζούντας από τους Ρωμιούς του Πόντου. Με βάση τον Φαλίχ Ριφκί ο Τοπάλ Οσμάν εκκαθάρισε πλήρως την περιοχή από τους Ρωμιούς, επιτιθέμενος σε τρία σπίτια Ρωμιών για κάθε ένα σπίτι Τούρκου που είχε δεχτεί, καθώς και με βασανιστήρια. Βάζοντας τους να σκάψουν τον τάφο τους και θάβοντας τους ζωντανούς, και καίγοντας στα καζάνια των καραβιών αντί για κάρβουνο ζωντανούς ανθρώπους. Ο Ριζά Νουρ είχε πει στον Τοπάλ Οσμάν ¨Να μην αφήσεις λίθον επί λίθου στα χωριά των Ρωμιών¨ και εκείνος του απάντησε πως ¨έτσι κάνω, αλλά τις εκκλησίες και τα ωραία κτίρια τα διαφυλλάτω μήπως χρειαστούνε¨. Όταν ο Ριζά Νουρ του είπε ¨Και εκείνα κατάστρεψε τα, σκόρπισε ακόμα και τις πέτρες τους. Έτσι να μην μπορέσουν να πούνε ξανά πως εδώ υπήρχαν εκκλησίες¨, εκείνος του είπε ¨Πραγματικά, έτσι να κάνουμε. Δεν μου έκοψε τόσο¨.

Καθώς ενώ αυτά συνέβαιναν στους Πόντιους, ζήτησαν βοήθεια από την Ελλάδα, αλλά η κυβέρνηση του Βενιζέλου δεν τους απάντησε καν, διότι ο Βενιζέλος είχε άλλους κατά την γνώμη του πιο ρεαλιστικούς και απτούς στόχους. Η Σοβιετική Ρωσία σε εφαρμογή της πολιτικής προσέγγισης προς την κεμαλική κίνηση, διέλυσε τα αντάρτικα σώματα των Ρωμιών στο Βατούμ, και παρέδωσε τους επικεφαλής των σωμάτων αυτών στους κεμαλιστές.

Στο μεταξύ ο Χρύσανθος που είχε χάσει τις ελπίδες του από τα κράτη της Αντάντ, στράφηκε στο εσωτερικό και υπέγραψε πρωτόκολλο με τον Αχμέτ Ιζέτ Πασά, που τον έβλεπε σαν γέφυρα συνεργασίας με τους Κεμαλικούς. Σύμφωνα με αυτό, οι εκκλησίες και τα σχολεία των Ρωμιών θα διαφυλάτονταν όπως ήταν, θα υπήρχε εγγύηση για την νομική αυτονομία, θα ιδρύονταν από κοινού διοικητικά δικαστήρια, θα δινόταν ίση συμμετοχή κοινοτήτων στην τοπική βουλή και στην στρατοχωροφυλακή, και τα ελληνικά θα αναγνωρίζονταν σαν δεύτερη επίσημη γλώσσα. Ο Χρύσανθος για να φτάσει αυτό το κείμενο στην επιτροπή αντιπροσώπων, παρέδωσε ένα αντίγραφο του κειμένου αυτού στον Καρά Βασίφ Μπέι (εκ των ηγετών του Ένωση και Πρόοδος), όμως και επειδή η τουρκική πλευρά δεν ενδιαφέρθηκε, αλλά και επειδή ο Βενιζέλος θέλοντας να κρατήσει τα όνειρα του σε ρεαλιστικό επίπεδο δεν το ενέκρινε, δεν υπήρξε συνέχεια σε αυτά τα βήματα.

Η ήττα των Ελλήνων

Στην Ελλάδα στις 30-9-1920 ο βασιλιάς Αλέξανδρος πέθανε ένα μήνα μετά από δάγκωμα μαϊμούς, και μέσα στην δυναστική κρίση ο Βενιζέλος έχασε τις εκλογές και στις 19-1 γύρισε στην Αθήνα ο φιλογερμανός βασιλιάς Κωνσταντίνος. Υπήρξε ακαταστασία στις βαθμίδες των αξιωματικών του Ελληνικού στρατού και μαζί με την υποχώρηση του από το σημείο Ινονού στις 10-1-1921, ενδυναμώθηκε και η Άγκυρα. Με την υπογραφή στις 16-3-1921 συμφωνιών ανάμεσα στον Μπεκίρ Σαμή Μπέι και στη Σοβιετική Ρωσία και τους Άγγλους οριστικοποιήθηκε η μοίρα του Ποντιακού κινήματος (και φυσικά των ελληνικών δυνάμεων που βρισκόταν στην Ανατολία).

Από την ημερομηνία αυτή και μετά σκλήρυνε ιδιαίτερα η στάση της κυβέρνησης της Άγκυρας έναντι των Ρωμιών του Πόντου. Τον Φεβρουάριο μια ομάδα προεστών από Σαμψούντα και Μπάφρα συνελήφθησαν. Εκδόθηκε εγκύκλιος για την αποστολή νέων Ρωμιών στα τάγματα εργασίας, και αυτοί που δεν μετείχαν άρχισαν να συλλαμβάνονται. Τον Απρίλιο ο Νουρεντίν Πασάς επικεφαλής της κεντρικής στρατιάς, άρχισε την πρώτη επιχείρηση ενάντια στους Πόντιους αντάρτες στην περιοχή της Μπάφρας. Η Άγκυρα, μετά τον βομβαρδισμό από το αντιτορπιλικό Κιλκίς της Ινέπολης τον Ιούνιο, αποφάσισε την εξορία όλων των Ρωμιών στα ενδότερα, και τα πρώτα καραβάνια από Σαμψούντα, Μπάφρα και Αλατζάμ βγήκαν στους δρόμους. Στα καραβάνια αυτά πολλές ζωές χαθήκαν καθοδόν από τις επιθέσεις των ανταρτών του Τοπάλ Οσμάν.

Όμως ο επικεφαλής της επιχείρησης Νουρεντίν Πασάς λόγω ¨των παράνομων πρακτικών που εφάρμοσε¨ κατά την κουρδική εξέγερση του Κότσγκιρί, απαλλάχθηκε των καθηκόντων του από την τουρκική βουλή, και στις 8-2-1922 και ενώ είχε καταργηθεί η κεντρική στρατιά, το καθήκον ενάντια στο Ποντιακό δόθηκε στον Τζεμίλ Τζαχήτ Μπέι επικεφαλής της 10ης μεραρχίας. Η μεραρχία ενδυναμωμένη με στρατιώτες και εξοπλισμό, εκκαθάρισε τους τελευταίους αντάρτες που είχαν διαφύγει στα βουνά της Μαλάτιας και του Χάρπουτ, θέτοντας επίσημα τέλος στο ¨Ποντιακό Ζήτημα¨.

Ποιος ήταν ο απολογισμός

Οι ελληνικές πηγές αναφέρουν πως 300 χιλιάδες Πόντιοι έχασαν τη ζωή τους στα έτη 1914-1923. Με βάση τους υπολογισμούς του Στέφανου Γεράσιμου κατά τα έτη 1916-1923 πέθαναν από 65 έως 70 χιλιάδες Ρωμιοί. Με βάση τα στοιχεία του Γενικού Επιτελείου ο αριθμός των φονευθέντων από τους αντάρτες Τούρκων την ίδια περίοδο ήταν 1817.

Είναι φανερό πως οι Ρωμιοί του Πόντου πλήρωσαν πικρό τίμημα, καθώς έπεσαν θύματα ονειροπόλων ηγετών που παρασυρθήκαν από την εθνικιστική ιδεολογία, υποτίμησαν την δύναμη των αντιπάλων, παραφούσκωσαν την δική τους δύναμη και την διεθνή στήριξη και απέτυχαν συνεχώς να οργανώσουν την κοινότητα τους. Όμως το ότι εκείνο τον καιρό που με επικεφαλής τους Τούρκους προεστούς της Μπάφρας και του Ερζερούμ υπήρχαν πολλές αυτόνομες δομές, που η κεμαλική κίνηση ήταν ένα κίνημα για δημιουργία έθνους-κράτους από μια διαλυμένη αυτοκρατορία, δεν αποτελεί παράδοξο να θέλουν και οι Ρωμιοί να δημιουργήσουν το δικό τους έθνος-κράτος. Δεν είμαι σίγουρη πως τα μέλη του Σουηδικού κοινοβουλίου ξέρουν αυτήν την πολύπλοκη ιστορία, αλλά γίνεται αντιληπτό πως οι μέθοδοι που εφάρμοσε Ο Τοπάλ Οσμάν και οι αντάρτες του για να καταπνίξουν τον Ποντιακό εθνικισμό, εμπίπτουν στον ορισμό της Συνθήκης των Γενοκτονιών του 1948.

Σχόλιο : Μακάρι οι Έλληνες πολιτικοί και ιστορικοί να έλεγαν και να πίστευαν αυτά που γράφει αυτή η ιστορικός. Μακάρι.

Filed under: TARAF
http://tourkikanea.wordpress.com/2010/04/18/%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85/



Διαβάστε περισσότερα: http://taxalia.blogspot.com/2010/04/blog-post_6342.html#ixzz0m2AXL5cP

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΜΟΙΡΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 500 ΩΣ ΤΟ 332 Π.Χ. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ (ΖΟΥΓΛΑΣ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ




Πυθαγόρας 500 π.Χ. ετών 80: εξορία από πείνα.
Μιλτιάδης 489 π.Χ. ετών 65: φυλακή.
Αριστείδης 468 π.Χ. ετών 72: εξορία από πείνα.
Θεμιστοκλής 461 π.Χ. ετών 66: εξορία.
Αισχύλος 456 π.Χ. ετών 69: εξορία.
Περικλής 429 π.Χ. ετών 66: παραιτήθηκε κατηγορούμενος.
Φειδίας 429 π.Χ. ετών 66: φυλακή.
Αναξαγόρας 428 π.Χ. ετών 72: εξορία.
Ηρόδοτος 429 π.Χ. ετών 59: εξορία.
Ικτίνος 420 π.Χ. ετών: εξορία.
Σοφοκλής 406 π.Χ. ετών 90: εξορία από πείνα.
Ευριπίδης 406 π.Χ. ετών 74: εξορία.
Αλκιβιάδης 404 π.Χ. ετών 48: εξορία.
Σωκράτης 399 π.Χ. ετών 71: ήπιε το κώνειο.
Θουκυδίδης 396 π.Χ. ετών 64: εξορία.
Αριστοφάνης 385 π.Χ. ετών 61: εξορία από πείνα.
Πλάτων 347 π.Χ. ετών 80: εξορία..
Ισοκράτης 338 π.Χ. ετών 99: εξορία.
Δημοσθένης 322 π.Χ. ετών 62: ήπιε δηλητήριο.

Αιτία θανάτου των Ελλήνων:
φθόνος, αχαριστία, διχόνοια..

Τὸ σπὶτι τοῦ Καραϊσκάκη & ΟΙ «ΚΑΟΥ ΜΠΟ.Υ.ΔΕΣ» ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ


Νὰ ἦταν μόνον τὸ σπίτι τοῦ Ὀδυσσέα Ἀνδρούτσουκαλὰ θὰ ἦταν.
Διαβάστε τὸ παρακάτω καὶ θὰ καταλάβετε.


ΟΙ «ΚΑΟΥ ΜΠΟ.Υ.ΔΕΣ» ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Στήν μικρή κοινωνία τού Κιονίου όλοι γνώριζαν ποιά ήταν η κατοικία του μεγάλου ήρωα του 1821, Γεωργίου Καραϊσκάκη.

Η πολιτεία έκρινε παραδοσιακό όλο τόν οικισμό μετά τούς σεισμούς του 1953.
Από τούς χιλιάδες επισκέπτες τού Κιονίου, όλα αυτά τά χρόνια, κανένας δέν έμαθε ποτέ ότι στό Κιόνι υπάρχει η κατοικία τού ήρωα κι’ αυτό γιατί η πολιτεία δέν θέλησε ποτέ να αφιερώσει μία πλάκα μέ μία ένδειξη μπροστά σ’ αυτά τά γκρεμίσματα που έχουν απομείνει.

Τό Σάββατο 14/7/07, αργά τό απόγευμα, κάποιος επισκέπτης αγόρασε χρώμα καί έγραψε τό αυτονόητο στόν τοίχο της γκρεμισμένης κατοικίας, «ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ 1821 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑ.Ι.ΣΚΑΚΗΣ. Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ…».

Τό ίδιο βράδυ καί ενώ ο φιλήσυχος επισκέπτης έτρωγε με τήν οικογένειά του σε κεντρικό εστιατόριο, τόν πλησίασε ένας μεγαλόσωμος νέος , ιδιοκτήτης τού διπλανού εστιατορίου, καί μέ τό μπλοκάκι στό χέρι τού έκανε ανάκριση «τρίτου βαθμού» καί τόν απείλησε ότι με τήν δεύτερή του ιδιότητα ως Πρόδερος τής κοινότητας Κιονίου, θά τόν έστελνε στό αυτόφωρο, γιατί έγραψε τό αυτονόητο στήν πρόσοψη τού διατηρητέου. O επισκέπτης δεν διαμαρτυρήθηκε. Πλήρωσε τόν λογαρισμό του καί αφού μάζεψε τά πράγματά του από τό ξενοδοχείο έφυγε τήν ίδια νύχτα από τό «φιλόξενο» Κιόνι.

Τά ερωτήματα πολλά καί πρώτα απ’ όλα άν πράγματι ο οικισμός έχει κριθεί διατηρητέος. Γιατί άν τέτοιος με ποιό δικαίωμα :

1.- ο εν λόγω κοινοτάρχης καί ιδιοκτήτης εστιατορίου έχει σηκώσει παράνομα δύο καπνοδόχους τής ψησταριάς του ,σέ περίοπτη θέση, βρωμίζοντας όλη μέρα τήν ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα νά μήν μπορεί κανένας από τούς ενοίκους τών τριγύρω ξενόνων νά ανοίξουν το παράθυρο τους για να πάρουν λίγο αέρα;

2.- με ποιό δικαίωμα ο ίδιος πετάει τά απόνερα τής κουζίνας του μαζί με τίς χλωρίνες τού σφουγγαρίσματος τού καταστήματός του στόν μικρό πλακόστρωτο δρόμο ρυπαίνοντας όχι μόνον τόν κεντρικώτατο δρόμο αλλά καί τήν θάλασσα που βρίσκεται μισό μέτρο από τόν δρόμο;

Δέν έχει δεί ο αφιλότιμος κοινοτάρχης ότι όλοι οι ξένοι που αράζουν τά κόττερά τους στό Κιόνι χρησιμοποιούν βιολογικό σαπούνι για να πλήνουν τό κατάστρωμα τού σκάφους ;

3.- με ποιό δικαίωμα έχει στήσει τήν ψησταριά του, σε περίοπτη θέση επί τού κεντρικού δρόμου με ακάλυπτες στόν ήλιο όλες τίς μποτίλιες υγραερίου με κίνδυνο νά δημιουργήσει ατύχημα; καί ποιά αρχή του έδωσε τήν άδεια; Τό πρωί τής Παρασκευής13/7/07 μία απ’ αυτές έσκασε, ευτυχώς δίχως θύματα, προκαλώντας τόν πανικό σέ όλο τόν «παραδοσιακό» οικισμό.

4.- με ποιό δικαίωμα ό ίδιος με τό σπόρ αυτοκίνητό του με τήν «πειραγμένη» εξάτμιση κάνει τόν ραλλίστα πάνω κάτω στόν «παραδοσιακό» οικισμό ,σε ακατάλληλες ώρες, ενοχλώντας όλους τούς επισκέπτες σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων ; Ο Κ.Ο.Κ. δέν ισχύει στό Κιόνι ;

Δέν θά αναφερθώ σε άλλες ατασθαλίες, αλλά ρωτάω τόν παραπάνω «Καου μπόυ» κοινοτάρχη, τόν ενόχλησε μόνον ότι κάποιος επισκέπτης έγραψε τό αυτονόητο στόν τοίχο;

Τα δικά του καμώματα νομίζει ότι δέν ενοχλούν τούς επισκέπτες ή πιστεύει ότι έγινε «αρχή» γιά νά γράφει τούς νόμους στα παλιά του τά παπούτσια;

Πού είναι ο κ. Λιμενάρχης ; ο κ. Αστυνομικός Δ/ντής ; ο κ. Νομάρχης ; Πόσες κλήσεις έχουν δώσει ;

Γιά τούς «Καου μπόυδες» τής τοπικής αυτοδιοίκησης ο οικισμός δέν είναι «παραδοσιακός» ;

(ευχαριστούμε για το e-mail)