Όταν τα ζώα μιλούν

Ένας εγγαστρίμυθος έκανε το τουρνέ του στην επαρχία. Κάποια ηλιόλουστη μέρα, βγήκε για μια βόλτα στο πλησιέστερο βουνό της πόλης που βρισκόταν.

Όταν ανέβηκε αρκετά στο βουνό, βλέπει ένα νεαρό βοσκό να κάθεται κάτω από ένα δέντρο και να φυλάει τα πρόβατα του παρέα με ένα σκύλο και το γαϊδούρι του. Αποφασισμένος να κάνει πλάκα στο βοσκό, τον πλησιάζει και λέει στο σκύλο:

- Γεια σου, σκύλε!

Ο βοσκός:

- Τι λιες, ρε, του σκλυ δε μιλά!

- Πως τα πας, σκύλε; Ρωτάει ο εγγαστρίμυθος.

- Θαυμάσια! Λέει ο σκύλος.

Ο βοσκός μένει κόκαλο!

- Καλό το αφεντικό σου; Συνεχίζει ο εγγαστρίμυθος. Σε φροντίζει;

- Αφεντικό πρώτο! Με φροντίζει , με ταΐζει και συχνά με βγάζει βόλτα.

Ο βοσκός δεν πιστεύει στα αυτιά του.

- Σε πειράζει να μιλήσω με το γάιδαρο σου; Ρωτάει ο εγγαστρίμυθος.

- Τα γαϊδούρια δε μιλάν! Λέει ο βοσκός.

- Γεια σου, γαϊδούρι ! Πως τα πας; Ρωτάει ο εγγαστρίμυθος το γαϊδούρι.

- Θαυμάσια!

Ο βοσκός τα έχει παίξει τελείως!!!!!!

- Σε προσέχει το αφεντικό σου; Συνεχίζει ο εγγαστρίμυθος.

- Βέβαια! Με ταΐζει, με ποτίζει, με βουρτσίζει και δε με φορτώνει πολύ!

Ο βοσκός έχει πάρει πλέον μια αποβλακωμένη έκφραση.

- Σε πειράζει να μιλήσω και με τα πρόβατά σου; Ρωτάει ο εγγαστρίμυθος το βοσκό.

Ο βοσκός σε κατάσταση πανικού φωνάζει:

- Τα παλιοπρόβατα είν σκέτ ψιφταράδες! Οτ, κι να συ πουν, μην τα πιστέψεις, μην τα πιστέψεις καθόλ.