Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

Αλλοδαποί ξυλοκοπούν υπερασπίστριά τους των Οικολόγων-Πράσινων


Μια ιδιαίτερη είδηση πέρασε στα ψιλά αυτές τις μέρες. Η επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας των Οικολόγων-Πράσινων, πρώην υποψήφια ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ιδρύτρια του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων εν Ελλάδι (και μόνιμη κατήγορος των σωμάτων ασφαλείας για …βασανιστήρια λαθρομεταναστών), τακτική εισηγήτρια της “ένωσης πολιτών κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας”, ιδρυτικό μέλος κάμποσων ΜΚΟ και χαίρουσα διαφόρων άλλων ιδιοτήτων και τίτλων κρατικής αναγνώρισης, Μαρία Πίνιου-Καλλή, έπεσε θύμα ξυλοδαρμού και ληστείας από… μετανάστες! Μεταφέρουμε από την Καθημερινή, μερικά άξια σχολιασμού αποσπάσματα:

Ηταν το βράδυ της Κυριακής 31ης Ιανουαρίου –ξημερώματα προς Δευτέρα– όταν η κ. Πίνιου – Καλλή, γιατρός και ιδρύτρια το 1989 του περίφημου Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, παρέα με μία φίλη της έβγαιναν από το γνωστό καλλιτεχνικό στέκι «Αλεκτον» στον Κεραμεικό. «Ηταν γύρω στις 2 το βράδυ και θυμάμαι ότι η βραδιά ήταν πολύ ευχάριστη, φύσαγε ένα ελαφρύ αεράκι, δεν έκανε κρύο», λέει στην «Κ». Ούτε 50 μέτρα δεν έκαναν και εμφανίστηκε ένα ταξί, θα το μοιράζονταν.

Πρώτη μπαίνει η φίλη της, ενώ η Μαρία κάνει τον γύρο του αυτοκινήτου για να μπει από την άλλη πλευρά. Είχε μπει σχεδόν η μισή μέσα όταν είδε μια ομάδα πέντε ατόμων να πετάγονται από μία γωνία και να έρχονται προς το μέρος της. «Ηθελαν να μου πάρουν την τσάντα. Ηταν κρεμασμένη, όμως, στον ώμο μου, οπότε με τράβηξαν κι εμένα κάτω και άρχισαν να με σέρνουν στο οδόστρωμα». Μεγάλη ήταν η ατυχία της που, την ώρα της επίθεσης, ούτε ο οδηγός του ταξί ούτε η φίλη της αντιλήφθηκαν το παραμικρό, συνομιλώντας έντονα μεταξύ τους. Αντίθετα, από τις φωνές βγήκαν έξω οι θαμώνες παρακείμενου μπαρ. «Το θέαμα που αντίκρισαν πρέπει να ήταν τρομακτικό, μια κι επειδή εγώ πέφτοντας από το ταξί πλάκωσα την τσάντα μου, η ομάδα των νεαρών με χτυπούσε ανελέητα στο πρόσωπο, στα πλευρά, σε όλο το σώμα», διηγείται η κ. Πίνιου – Καλλή.

«Τους κυνήγησαν, αλλά μου είχαν ήδη αποσπάσει την τσάντα κι έτρεχαν. Δεν τους έπιασαν». Από τις πρώτες στιγμές είχε αντιληφθεί ότι οι δράστες δεν ήταν Ελληνες και καθώς παρέμενε αιμόφυρτη στο οδόστρωμα, συνειδητοποιούσε ότι το ψυχολογικό σοκ ήταν μεγαλύτερο και από τον σωματικό πόνο. «Πρέπει να καταλάβετε ότι για μένα ήταν διπλό το χτύπημα. Είκοσι πέντε χρόνια ασχολούμαι με μετανάστες και ξαφνικά βρέθηκα κάτω από τις μπότες τους, να με κλωτσούν. Ενιωσα την τρομακτική βία, αυτή που έχω εκπαιδευθεί να αναγνωρίζω στους άλλους και να προσπαθώ να την θεραπεύσω».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου